v zioła-kminek zwyczajny

Kminek zwyczajny



Kminek zwyczajny , kminek pospolity, kminek polny (Carum carvi), roślina dwuletnia z rodziny baldaszkowatych, występująca w stanie dzikim w Europie północnej i środkowej, Afryce północnej i Azji. Występuje powszechnie w Polsce na pastwiskach i łąkach. Jest rośliną przyprawową i leczniczą, powszechnie uprawianą. Posiada gruby, wrzecionowaty korzeń palowy i w pierwszym roku wegetacji wytwarza rozetę ciemnozielonych, ogonkowych liści, podwójnie lub potrójnie pierzastodzielnych. W drugim roku wybijają pędy kwiatowe, posiadające łodygi górą rozwidlone, dęte, z liśćmi obejmującymi pochwą łodygę. Na szczytach pędów wyrastają białe lub białoróżowe kwiaty zebrane w baldachach. Owoc jest rozłupką rozpadającą się na dwie niełupki. Kminek był znaną rośliną użytkową od czasów starożytnych. W średniowiecznej Europie i również w Polsce od początków czasów historycznych był przyprawą do mięs, pieczywa i zup.

Działanie lecznicze kminku

Stosowano go również do leczenia dolegliwości żołądkowych, przy biegunce, czerwonce, wzdęciach, kolce i jako środek moczopędny. Nasiona kminku zawierają sole mineralne, białka, cukry, kwasy organiczne, wosk, olejek, żywice, garbniki, flawonoidy – kwercetynę i kemferol. Obecnie wykorzystuje się kminek jako lek przy braku apetytu, niestrawności, wzdęciach lub często w mieszankach z innymi ziołami. W kuchni jest przyprawą do wielu potraw mięsnych, jarzynowych, mlecznych, kiszonek, surówek i konserw. Stosowany też do produkcji wódek (duński akwawit, niemiecki likier kümmel) oraz w przemyśle kosmetycznym jako dodatek zapachowy do mydeł, kremów lub perfum.

kminek zwyczajny działanie